Australië: Darwin to Uluru

Gewapend met een Ford Facon stationwagon pikken we de 20-jarige Duitse Patricia op. Ze reageerde op onze advertentie op Gumtree (de Australische variant van Marktplaats) en rijdt mee naar Adelaide. Onderweg gaan we eerst langs de grote National Parcs van de Northern Territory of Australia, daarna pikken we in het outbackstadje Katherine de Duitser Michael op. Hij reageerde ook op onze advertentie en schreef dat hij ervaring had met roadtrips door de woestijn. Dat zou nog wel eens van pas kunnen komen!

Eerste stop is de Jumping Crocodile Cruise. Supervet om vanuit een boot ‘salties’ tot 4 meter lang gevoerd te zien worden. We zien ze liever zo dan compleet in het wild op een onverwachts moment. De gids hangt varkensdelen aan een touw en hengelt deze vanaf het dak van de boot vlak boven het water. Als de krokodillen toesnellen, trekt ze hengel omhoog, waardoor de zoutwaterkrokodillen bijna helemaal uit het water rijsen om hun maaltje te pakken. Als hoogtepunt wordt Archie, het alfa-mannetje van dit deel van de rivier, op de kant gelokt. Hij is meer dan meter breed, ruim 4 meter lang en ligt nauwelijks 2 meter vanaf de boeg van de boot.

De eerste nacht hebben we erg slecht geslapen in ons tentje. Er zijn wel miljoenen ‘mozzies’ in de wetlands van Noord-Australië. Die kleurden de binnenzijde van onze buitentent volledig zwart. Normaal hoor je een mug zoemen, maar in de wetlands hoor je complete symphonieën, uitgevoerd door een gevleugeld en bloeddorstig leger. Het inpakken van de tent was ’s morgens een indianendans: flapperen met de tent waar alle mozzies uitvliegen, wegrennen, weer flapperen, daarna weer verderrennen naar de auto. Die hadden we 100 meter verder gereden, zodat we een minimale hoeveelheid muggen met de tent erin zouden proppen. De tweede en derde nacht, nu in Litchfield National Parc, zijn fantastisch. We bouwen een kampvuurtje en slapen onder het gaas van onze binnentent onder de sterren.

Overdag wandelen we langs alle watervallen van Litchfield, waar je ook zonder krokodilgevaar kan zwemmen. Tenminste, er was ook een waterval met ‘crocodile management’. Dit houdt in dat als er zoutwaterkrokodillen zitten, deze gevangen worden. Oja, fijn om te weten, hoe kom je er achter of ze er zitten??

In Kakadu National Parc hiken we 12 kilometer over de rotsheuvels. Het is boven de 30 graden. Ieder dragen we 3 liter water mee, appels en een bos wortels. Klinkt gezond, he ;)
Het grillige landschap lijkt op een wild west film en we stampen en roepen regelmatig om er zeker van te zijn dat alle slangen wegkruipen voor wij ze tegenkomen. Op de rotsen vinden we tekeningen van de Aboriginals. De volgende dag klimmen we naar 40 meter hoogte, waar de top van een waterval een waanzinnig uitzicht biedt op het Kakadu park. Vlak voor de rand van de waterval is een natuurlijke zwemvijver. Liggend in de vijver hangen we op de rand en kijken de vallei in. Een unieke natuurlijke infinity pool, waanzinnig!

Michael stapt volgens afspraak aan boord in Katherine. Het landschap wordt dor om ons heen als we het stadje Tennant Creek zijn gepasseerd. Op weg naar Alice Springs zakt de kampeertemperatuur richting het vriespunt, kunnen we niet meer zonder avondvuurtje en slapen we in twee lagen kleding om enigzins warm te blijven. Als de zon ’s morgens opkomt, maken we ontbijt en ruimen we vliegensvlug onze tenten op. Opgewarmd gaan we dan naar een bezienswaardigheid (warmwaterbronnen in de bossen, The Devil’s Marbles, een maf wegrestaurant in de middle of nowhere) of rijden richting Uluru tot we vlak voor het donker een gratis campsite opzoeken. The grey nomads, zoals de senioren heten die in de Australische winter naar het warme noorden rijden, complimenteren ons soms met onze efficiency als we uitgepakt zijn op de campsites. Samen met de Duitsers zijn we een geoliede reismachine geworden.

Onderweg naar de het rode centrum van Australië, Uluru (of Ayer’s Rock zoals het vroeger heette), stoppen we voor de hotsprings van Bitter Springs en de ronde rotsformaties van Devil’s Marbles. Het rijden van de 1500 kilometer is peanuts: onze stationwagon op cruise control en gaan! Laatste stop voor Uluru is King’s Canyon, een door de wind grillig geërodeerde rode rotsgeul. We hiken de lange route en genieten van de unieke natuur.

De beruchte vliegen van de outback hebben ons inmiddels ook gevonden. Vooral je neus en ogen kruipen ze graag in rond. De zonsopgang in Uluru is nog compleet vliegloos. Als we daarna naar de imposante monolieten van rotsformatie de Kata Tjuta (of de Olga’s) doorrijden, is de woestijn voldoende opgewarmd om de duizenden vliegen te wekken. Maar ondanks die #*&$*#-beesten is de hike in de Olga’s onvergetelijk.
Waarom?
Vanwege de verrassing in het landschap halverwege de hike.
Wat dan?
Zeggen we niet.

The Northern Territory is het ruigste en voor ons het gaafste en mooiste deel van Australië, denken we. Benieuwd wat er nog wacht in dit gigantische land.

Advertenties

7 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Carolien schreef:

    Ha Maaike & Ron,

    Wat een mooie verhalen zeg! Super leuk om jullie reis van uit Nl (nu even vanuit Luang Prabang) te volgen :-).

    Geniet ze daar!

    X Car

    1. Geniet van Luang Prabang en de watervallen, leuk van jullie te horen, dikke knuffel :)

  2. Olga schreef:

    Wat maken jullie toch een hoop mee. En wat slim om op deze manier met elkaar te reizen. Het is altijd weer leuk om jullie reisverslagen te lezen en deze keer moest ik natuurlijk erg lachen om de zin: “ondanks die #*&$*#-beesten is de hike in de Olga’s onvergetelijk”.

    grtz. Olga

    1. Hoihoi! Hoop alles goed met jou, we hebben uiteraard ook aan jou gedacht in de Olga’s ;)

      1. Olga schreef:

        Hier gaat het heel erg goed. De kleine groeit goed en gezond. Als jullie straks terug zijn hebben jullie heel wat kraamvisites af te leggen geloof ik :D

  3. zebbie schreef:

    woohoo! We love australia maties!! Awesome adventures! And i really want to know about that surprise you found?!?! Love!

  4. Kuno schreef:

    Zo ben weer bij gelezen. Super leuke verhalen, goed en leuk geschreven. Fijn ook om te lezen dat het jullie zo goed gaat!
    Behalve dan een beetje modder waar ron dus in zijn eentje de dupe van was (😜)
    Mis wel alle foto’s of maken jullie die niet… Duhh

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s