L to the A

Inglewood, always up to no good. (Dr. Dre)
It ain’t nothing but a G thang, baby. (Snoop Doggy Dogg)
The city of Angels. Lonely as I am, together we cry. (Anthony Kiedis)

In de muziek van de jaren ’90 wordt Los Angeles neergezet als stad van verboden middelen, gepimpte auto’s en zonnige ghetto’s. Venice Beach draagt nog de sporen van het hippieverleden, hoewel de geboorteplaats van The Doors heel opvallend niet koketteert met Jim Morrison’s escapades. In de filmwereld draait het om iets anders, Hollywood, de sterren. En de glamour van Beverley Hills. Wij bezichtigen bovenstaande in vier dagen, daarna couchsurfen we nog in Long Beach. Ons bliksembezoek aan L to the A.

Na de laatste weken van couchsurfen in Australië, moeten we op het vliegtuig stappen. We zullen de gezelligheid van ultieme pay-it-forwarders Rob en Lorenza, de vrolijke familie Jamieson, bij wie we in de tuin hebben gewerkt als tegenprestatie en Scottish Kenneth, die ons last-minute een matras aanbood in Sydney, missen! We landen op LAX en kunnen na een half uur gepiel even internet op. Er heeft niemand meer gereageerd van de 25 personen die we hebben aangeschreven voor een couchsurfadres. Op het last-minute forum krijgen alle grietjes direct een couch aangeboden, maar wij als stel zijn duidelijk van een andere categorie. Soit. Op naar het goedkoopste hostel van L.A. dan maar. In Inglewood! En eigenlijk valt de ghetto daar wel mee, vinden we. Het hostel is OK met dagelijks hetzelfde gratis continental breakfast (een muffin) en gratis diner (patat, hashbrowns, nachos met kaas en rijst met boter). Burp!

We bezoeken Venice Beach, Santa Monica, Hollywood Boulevard, Rodeo Drive en downtown. Zoals een echte toerist in L.A. betaamt. In de bussen zien we de kleurrijke figuren die in films en series voorbijkomen. Paradijsvogels aan de rand van de maatschappij. We zien drankwinkels met schreeuwende groepen mensen in wijken die duidelijk wel de sporen dragen van het harde leven van de straat. Wat doen de zwervers toch met fietsen vol Amerikaanse vlaggen? Sterft het beroemde patriottisme van de United States of the great America zelfs niet als de droom keihard uiteen is gespat?

De laatste dagen in California logeren we in Long Beach in het studentenhuis van Annette, haar Franse vriend Guillaume, droogkloot David en zijn vriendin Noelle. Ons verzoek via het Couchsurf Network werd door hen al een paar weken geleden gehonoreerd. We houden bizarre tijden aan. Opstaan is rond 10 AM, avondeten meestal rond 10 PM. Overdag gaan we picknicken met hen aan zee, ’s avonds koken we uitgebreid. We gaan een dag fietsen langs de kust, naar een lokale couchsurfers taco meeting en de laatste dag met z’n allen naar het Ghetty Museum, waar de Nederlandse en Vlaamse meesters ruim vertegenwoordigd zijn. Kortom, te gekke dagen! Thanks for all the hospitality, hope to see you all again!

Advertenties

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. kuno schreef:

    wat een reis wat een verhalen!
    maar jullie genieten nog altijd, zitten blijkbaar nog lang niet vol met indrukken, ontmoetingen en nieuwe vergezichten!
    heerlijk om te leZen. veel plezier (onderweg naar de volgende tussenstop!

  2. Anoniem schreef:

    hoi Ron en Maaike, bedankt voor al jullie mooie verhalen! Ik lees ze allemaal
    met veel plezier!!! Veel geluk nog verder op jullie super reis!!!
    ik kijk weer uit naar de volgende mail!
    heel veel geluk en plezier nog de komende tijd!
    groetjes xxxx Ingrid (de buurvrouw van Ron zijn ouders!)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s