Een versnelling hoger, Honduras en Nicaragua

We reizen van Semuc Champey in een dag naar de grens met Honduras in de chickenbusses. Aan de grens overnachten we, waarna we (ongepland) voor de derde keer op een rij lekker rustig op zondag een grensovergang kunnen doen. Vanuit Agua Caliente vertrekt onze eerste Hondurese chickenbus richting Ocotepeque. De laatste drie uur zitten we comfortabel in een bijna lege touringcar. Met een paar gewisselde dollars komen we niet ver, dus voor we kunnen lunchen zoeken we ons een bult naar een maestro of mastercard ATM in Santa Rosa de Copán. Die zijn zeldzaam, maar bestaan gelukkig wel. Waarschijnlijk zijn we in non-toeristisch Honduras, maar hoe kun je de plaatselijke ondernemers nou spekken zonder dinero?

Anderhalf uur later zijn we in Gracias en bezoeken de jaarlijkse kermis om wat lokale cultuur te zien. Alles loopt prima volgens plan. Het koloniale stadje heeft charme en we komen uit met ons dagbudget, maar toch knaagt er iets. Knaagt al iets langer eigenlijk. We missen onze familie en vrienden. Jullie. Het zou fantastisch zijn als we een week op vakantie konden naar Nederland en iedereen een flinke knuffel konden geven. Iedere busrit doorkruisen we bossen, zien zonovergoten berglandschappen. We ontmoeten dagelijks nieuwe mensen, leven intenser dan ooit te voren, maar de koek is gewoon even op. We hebben al acht maanden geen eigen huis. We gaan niet op visite, praten soms alleen onhandig bij via mail of skype. Het klopt niet. De rust van de mensen die dichtbij je staan, ookal zie je ze maar even kort bij een doordeweekse maaltijd, die heb je nodig. En je wilt bij de geboorte zijn van je nichtje, of de bruiloft van vrienden. Lieve mensen, we denken aan jullie, we houden van jullie!

Gracias laten we wat onverschillig achter ons. We praten over thuis tot we in La Esperanza aankomen. In de hoofdstraat worden we aangesproken door een pittige vrouw. Of we een hotel zoeken. Ja, maar een budgethotel, mevrouw. Verbaasd hoort ze aan voor hoe weinig we afgelopen nacht in Gracias konden slapen. Misschien hebben we geluk in het hotel van haar nicht zegt ze. We moeten achter een jongen aanlopen, die ons in drie minuten naar het hotel brengt en kort met de eigenaresse praat. Esta bien, zegt ze tegen ons. We hebben 80% korting op een overnachting daar gekregen uiteindelijk. Opsteker!

Markt in Managua
Markt in Managua

Omdat we door onze voorraad oordoppen heen zijn, lopen we een bouwmarktje binnen tijdens het boodschappen doen. Dezelfde vrouw die ons eerder aansprak zit achter de balie. Oordoppen heeft ze niet, maar een gezellig praatje wel. Er logeert een Belgische meisje bij haar dat hier naar school gaat. We vragen of het meisje, Olivia, met ons zou willen eten die avond. Na een kort belletje en 5 minuten wachten staat ze al voor onze neus. Leuk, we maken kennis en besluiten een wandeling naar het bergkapelletje en het publiek badhuis van La Esperanza te gaan maken. Na de wandeling worden we uitgenodigd in haar gasthuis om een sapje te drinken. Het is gezellig. Olivia is zeventien, vers in het bezit van haar middelbare school diploma en voor een jaar in Honduras. Niet zomaar Honduras, maar the middle of nowhere. Wat stellen wij ons toch aan met onze heimwee.

Van La Esperanza racen we door naar Tegucigalpa, hoofdstad van Honduras. Zoals alle grote steden in Centraal-Amerika domineren de bendes en criminelen ’s nachts de stad. We blijven lekker binnen zodra het donker is en verplaatsen ons van busstation naar hostel per taxi. Ondanks dat we doorwillen naar Nicaragua, parkeren we onszelf een extra dag en nacht in het hostel. Eindelijk kunnen we de was wegbrengen die we in Semuc Champey wilden doen en warm douchen. Skype brengt thuis ook even dichterbij. In de internationale bus reizen we in een dag van Tegucicalpa naar Managua, de hoofdstad van Nicaragua. Hier gaan we zelfs de twee blokken van hostel naar pinautomaat en terug per taxi. Het stadsdeel naast het busstation is grimmig, maar binnen ons budget. Snel weg hier. In de dorpjes is het veiliger en gezelliger. In Masaya is zaterdag zich vol overtuiging aan het uitsloven. De markt is gigantisch. We kopen tweedehands werkkleding en laarzen. Het centrale plein is decor voor een battle of the drums aan het einde van de middag. De locals genieten zichtbaar van hun vrije dag. Heel anders dan Azie, waar de armere bevolking die helemaal niet schijnt te kennen. We komen hier nog met plezier terug voor een vulkaantocht over een paar maanden. Maar nu eerst door naar Costa Rica. Werken op een farm. Ritme, een vaste plek waar we lang zullen zijn. Het voelt goed dat we dit vier maanden geleden al gepland hebben.

Cola uit een zakje in Masaya
Cola uit een zakje in Masaya
Advertenties

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. kuno schreef:

    dank voor de update..
    heerlijk om weer even mee te lezen. Jullie zijn niet uit mijn gedachte, hoewel die misschien stiekem ook een beetje praktisch is (ben tenslotte bezig met de FLL) maar dat komt ook omdat als vriend vaak aan jullie denk in termen van “wat heerlijk voor jullie” en “waar en wat zouden jullie nu aan het beleven zijn”. Ik hoop dat de ruimte voor het avontuur, voor het intense leven. Zonder te klagen: hier is het ook intens maar tot minder een avontuur, is het ook leuk maar wel alledaags.
    Ik wens jullie super veel goeds en een dikke knuffel!
    Tot snel, maar wanneer jullie er weer echt aan toe zijn :)

  2. Anoniem schreef:

    Heerlijk om jullie reisverhalen elke keer weer te lezen! En erg herkenbaar alle plaatsen die jullie aan doen in Midden Amerika. En om te zien dat jullie genieten van een zakje cola ;-)
    Fijn dat jullie straks een vast (tijdelijk) plekje hebben en wel in Costa Rica, off all places! Maar kan me goed voorstellen dat het een fijn vooruitzicht is om even ergens je tas uit te kunnen pakken en te weten dat je hem voorlopig niet hoeft in te pakken.
    Genietse, dat doe ik ook van jullie verhalen!
    Groetjess Tessa

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s