Cuba Libre

2 delen Tukola (geen Coca Cola hier op dit eiland natuurlijk), 1 limoenschijf en uiteraard 1 deel rum. Y listo, una Cuba Libre! Als toerist in Cuba drink je cocktails als deze, rook je dikke sigaren en reis je rond met busmaatschappij Viazul. En wij, budgetreizigers, doen eens mee met echt vakantievieren. Onze laatste bestemming in 13 maanden reizen. Samen met Reitske, Maaike’s zus!

Reitske komt ongepland een dag later aan in Havana dan wij. Hierdoor kunnen wij haar wel verrassen op het vliegveld. Ieder nadeel hep zun voordeel, u weetet. Na een traantje bij het weerzien springen we in de taxi naar onze kamer. We slapen in een Casa Particulare bij Elsa en Julio, een van de vele families die in hun huis kamers verhuren aan toeristen. Elsa heeft de touwtjes stevig in handen en geeft ons in 2 minuten een drilinstructie toerisme in Cuba:

1. Het land is veilig, maar ga niet met je portemonnee of paspoort op straat lopen te wapperen.
2. Als je ergens heen wilt, boekt zij de bus of een taxi voor je. Ga je naar de volgende stad, dan kent zij ook altijd wel iemand daar bij wie ze een kamer voor je kan boeken.
3. Een toerist kan overal alleen betalen met CUC, die ongeveer gelijk is met de dollar. Dat kan alleen bij winkels of restaurants die CUC rekenen. Betalen met de volkspesos, oftewel het moneda nacional, is verboden.
4. Het internet kost vanaf 3 CUC per 20 minuten en is per ISDN. Voor de leken onder de lezers, dat is laaaaaaaaaannnnggggggggzaaaaaaaaaaammmmm.
5. Wat willen we ’s avonds eten? Want je dient als gast wel op tijd doorgeven of we kip, varken, kreeft, vis of garnalen willen. En als we toch over eten praten, willen we morgenochtend ontbijten in de Casa?

Kopje koffie voor 4 cent bij een ‘snackloketje’

We geven aarzelend antwoord en gaan naar onze kamer om de inslagen van haar mondmitrailleur te inventariseren. Dat het hier veilig is, is een welkome verademing na Centraal-Amerika, waar we na het donker bijna niet meer over straat gingen. Verder plannen we nota bene al een jaar lang van A tot Z wanneer en hoe we van A naar B gaan. Eten doen we iedere dag op verschillende tijden en verschillende plekken. Altijd de goedkoopste optie. En volkspesos, die willen we juist. We zeuren niet meer zo over ons budget deze laatste bestemming, maar de casa’s en restaurants rekenen zo 8 CUC per maaltijd. Da’s best veel opeens. En op straat zijn snackloketjes waar je voor bijna nop aan volkspesos wat fruit of kleffe pizza kan kopen… Elsa, we nemen je instructie dus ter harte, maar gaan zelf toch eigenwijs wat rondneuzen.

Havana ligt aan een hemelsblauwe baai, waar de golven bij vloed de autoboulevard besproeien. Hoogbouw in het westen en de monumentale panden van Havana Vieja in het oosten bepalen de skyline. We bezoeken Marlon Brando’s favoriete feesthotel en het park met daarin de megagrote ijssalon, eigendom van de staat. In Havana Veija lopen we als in een film tussen de muren afbladderende verf. Balkonnetjes en hekwerk vol ornamenten hangen een paar meter boven je hoofd. Amerikaanse sleeën rijden aan alle kanten om je heen. Het eiland weet zich te verkopen aan de vele toeristen die hier jaarlijks komen. In de restaurantjes en kroegjes spelen bandjes onweerstaanbare Cubaanse swing. Een dikke sigaar hoort erbij na de kreeft of Creoolse schotel. Havana bruist, maar wij gaan na twee dagen door naar de streek rond Viñales. Om te kijken hoe die dikke sigaren gemaakt worden.

Onze paarden in de vallei bij Viñales

Viñales is een dorpje midden tussen de groene tabaksvelden. De vallei krult zich achter Viñales om prachtige grijze rotsformaties die uit het niets loodrecht uit de aarde rijzen. De condors vliegen zonder hun vleugels te bewegen door de blauwe lucht. Wij rijden paard in de namiddagzon. Onderdeel van de tour is een bezoek aan een boer, die voordoet hoe hij zijn gedroogde sigarenbladeren oprolt en ze dichtplakt met honing. We dampen daarna een sigaartje weg onder het genot van een coco loco, verse kokosmelk in de noot met rum en limoensap. Orlando, onze gids, neemt ons nog mee naar een grot, waar we bijgeschenen met een zaklamp een rondje zwemmen in de volgelopen tunnel. De volgende dag trekken we er op de fiets op uit en bezoeken een muurschildering, een grot met een restaurant erin en een resort waar we voor 2 CUC een duik mogen nemen in het zwembad met uitzicht.

Met frisse tegenzin zitten we de volgende dag een uurtje of zeven in de taxi naar Trinidad, die net zo duur is als de toeristenbus. Trinidad is een schitterend koloniaal stadje waar alle huizen kleurig zijn gerestaureerd. We ontmoeten volgens afspraak Laura daar, een Nederlandse waarmee we in Bangkok een jaar geleden onze fietstocht deden. Ze reist de tweede week gezellig met ons mee. En er staat nog veel op de wensenlijstjes!

Advertenties

Één reactie Voeg uw reactie toe

  1. Laura schreef:

    Te gek blog!!!! Graag spreek ik snel met jullie af. Maar laten we in ieder geval afspreken dat we elkaar over exact een jaar weer eens zien. Om dan te kijken hoe onze levens eruit zien. Kus Laura
    p.s. ik fiks van de week even de fotos

Laat een reactie achter op Laura Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s