Meer Gallo Pinto (vergeten blog uit december)

 

Gallo Pinto met gefrituurde kaas en bananenchips.
Gallo Pinto met gefrituurde kaas en bananenchips.

Goodbye fermentatieprocessen, hello again gallo pinto! Deze zoutige rijstenbonenmix eet je in de Centraal-Amerikaanse landen als maaltijdbasis van ontbijt, lunch en diner. In de goedkopere variant bij de straatkraam of bijvoorbeeld als Nica Desayuno Tipico in een duur hotel. De hostels hier hebben veelal een keuken, dus door boodschappen te doen op de markt brengen we wat variatie in de lokale eetgewoonten. 

De markten zijn overdekt met roestige golfplaten en dagelijks geopend. Achter de kramen zitten soms hele gezinnen. Een baby kan toegewuifd met een verkoelende waaier haar dutje doen op een deken op  een droog stukje grond. Het geschreeuw om haar heen en het dreunende gehak van de vleesverkopers storen blijkbaar niet. Kleine vierkante stenen hokjes hangen vol met drogende ribstukken, varkensvlees wordt het meest verkocht. Knapperig gefrituurde varkenshuid ligt in stapels op de toonbank. De haren er nog aan. Kippen worden levend verkocht vanuit manden. Bij de poten samengebonden met een touwtje worden ze aan een fietsstuur gehangen en naar huis vervoerd. De nauwe gangen van de markten kunnen ook vol afvalwater staan. Rottende groenteluchten en frisse fruitgeuren wisselen elkaar af. Het fruit staat overal in kleurige torentjes in de kramen uitgestald. De kaas die verkocht wordt hier is erg zout en kruimelig. Kruiden hangen in lange rijen zakjes à la Honig aan de zijkant van de kramen. Niks vers zoals in Azië. De manden liggen vooral vol met chiotes, yuca’s, witte kool en peen. Sinaasappels zijn groen, net als de citroenen. Uien, tomaten, knoflook en sperziebonen zijn relatief prijziger dan in Nederland. Een vers scharrelei (NB kippen zitten hier overal behalve in een hok!) kost omgerekend naar Euro’s zo’n 9 cent. Het is ananasseizoen, de ananassen zijn vreemd wittig, maar zo zoet. Verslavend. De tropen smelten op je tong. December in Nederland merken we even niets van in het zonnige Nicaragua. Alhoewel….

Samen met Berni en Jackie in Granada.
Samen met Berni en Jackie in Granada.

Met kerst zijn we natuurlijk wel bezig. Vanuit Costa Rica zijn we naar badplaats San Juan del Sur net over de grens in Nicaragua gereisd. Met drie reisgezellen van de farm. Een paar dagen genieten we samen van het strand en het golfsurfen, nouja een poging tot in deze woeste golven. San Juan bruist. Er is een nachtleven, veel livemuziek en extra toeristenpolitie op de been om het stadje veilig te houden. Heel toeristisch, maar na het boerenwerk, genieten we ervan met volle teugen. Farmeigenaresse Maiju is de eerste van de groep die afhaakt. Ze gaat weer terug naar Costa Rica voor Kerst. Omdat onze Spaanse vriend Berni ook die richting op zal gaan vertrekken, maken wij samen met reisgenote Jacky het plan om met de feestdagen Franse vrienden op te gaan zoeken in het junglehostel waarvoor zij werken.

Met die grote kogel door de kerk… Hm, in het kader van Kerst even herformuleren… Nu deze grote beslissing genomen is, plannen we enkele dagen in Granada en Masaya. Granada, een koloniaal stadje aan het Lago de Nicaragua, is een van de grootste toeristische trekpleisters. We wandelen er een beetje rond zonder echt in vervoering te raken. Op de markt worden we zelfs weggebonjourd en uitgelachen als we bij een eetkraampje naar lunch informeren. Berni besluit zelf te koken in het hostel en dat kunnen Catalanen wel. Spaanse omelet en zelfgemaakte aïoli, zoals hij het van zijn vader heeft geleerd en die waarschijnlijk weer van de zijne. We lachen om zijn gebrekkige Engels en hij om ons gebrekkige Spaans, toch hebben we in deze paar weken meer taal van elkaar geleerd dan daarvoor op VerdEnergia.

In Masaya bezoeken we de chaotische megaprullariaspektakelmarkt en daarna de gebezemde artisanenmarkt. Beiden verkopen hetzelfde toeristenprul, alleen de prijs is anders. Wees gewaarschuwd!

Hotel Regis in Masaya is wat ons betreft een aanrader. De eigenaar is een hartelijke man die zijn spreektempo halveert en ieder verkeerd woord uit jouw mond op vriendelijke wijze corrigeert. Gratis (wat dus een Spaans woord is) taallessen, hoppa. Bij Volcan Masaya lopen we door gesmolten gesteente in een oude lavatunnel vol vleermuizen. De krater trakteert op dikke sulfurdampen vanuit De mond van de Hel, zoals de conquistadores het noemden. Door de regendampen kunnen we het helaas vergeten de lavagloed in de diepte te zien na zonsondergang.

Berni gaat weer naar Costa Rica. We gaan hem missen, het gangstertje uit Barcelona met het kleine hartje. Hij wil meer reizen door onze verhalen. Langer gedag zeggen tegen de stadse verleidingen in Barcelona. Hasta luego, amigo, buena suerte!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s